کدام شرکت‎ها از تسهیلات دریافتی نفع می‎برند؟! / وام‎دهندگان سوار بر خودروسازان

به گزارش واحد سنجش و راه حل‎های رفتاری در بازار (آبسیم) بورس نیوز، شاخص سنجش سودمندی وام از تقسیم نسبت ارزش ویژه بر نسبت بازده دارایی‎ها به‎دست می‎آید. مفهوم این شاخص این است که پس از پرداخت هزینه بهره وام‎ها، چه میزان نفع برای سهامداران باقی می‎ماند. به عبارتی، مشخص می‎شود به چه میزان پول وام‎دهندگان و کاربرد آن در شرکت، به نفع سهامداران تمام شده است. اگر این شاخص برابر با یک باشد به این معناست که از حاصل وام به همان اندازه استفاده شده که شرکت توانسته از سرمایه پرداختی سهامداران استفاده کند و در واقع هر دو منبع مالی به صورتی مشابه به کار افتاده و یکسان نتیجه داده است. اما اگر کمتر از یک باشد بیانگر این است که سرمایه پرداختی صاحبان سهام به سود وام‎دهندگان به‎کار رفته و سهامداران به نسبتی کمتر از آنچه عاید وام‎دهندگان شده، سود برده‎اند.

بر این اساس، شرکت‎های حاضر در بازار سهام بر مبنای سودمندی تسهیلات دریافتی مورد سنجش قرار گرفتند.

در صدر بهترین‎ها نام دو بانک به چشم می‎خورد؛ بانک «رسالت» و «صادرات». این دو بانک با اختلافی زیاد نسبت به سایر شرکت‎ها به ترتیب در رتبه اول و دوم قرار گرفته اند و از وام‎های دریافتی بیش از پرداخت کنندگان وام منفعت کسب کرده اند. البته در لیست 20 شرکت برتر، چند بانک دیگر از جمله «آینده»، «ملت»، «سامان» و... نیز حضور دارند.

حضور شرکت «سیمان باقران» به عنوان یکی از شرکت‎های خانوادگی که در بازار پایه حضور دارد، جالب توجه است.

در طرف مقابل، دو بانک «پست بانک» و «گردشگری» ضعیف‎ترین عملکرد را از خود برجای گذاشتند و با نسبتی بالا، به تنهایی در قعر این لیست ایستاده اند. به عبارت بهتر، تسهیلات دریافتی این دو بانک بیش از آن‌که نفع برساند، جیب وام‎دهندگان را پر کرده است.

سنجش سودمندی وام‎ها نکته‎ای جالب توجه دورن خود دارد. در لیست ضعیف‎ترین‎ها، نام دو خودروساز بزرگ کشور «سایپا» و «ایران خودرو» به همراه چند قطعه‎ساز مشاهده می‎شود. شایان ذکر است که یکی از معضلات و مشکلات اساسی خودروسازان و قطعه‎سازان، هزینه‎های سرسام‎آور مالی است که مجال سودآوری را از برخی شرکت‎ها گرفته و برای برخی دیگر، بر فشار زیان افزوده است.

بنابراین، بر اساس شاخص سنجش سودمندی تسهیلات، می‎توان چنین نتیجه‎گیری کرد که وام‎های دریافتی خودروسازان نه تنها منفعت و سودی به همراه نداشته، بلکه موجبات خسران شده است.